Τρία κοζανίτικα κείμενα του Γιάννη Βανίδη

Στις 13 Φεβρουαρίου 2015 δημοσιεύτηκαν στο Κοζανιτολόγιο τρία επεξεργασμένα κείμενα του Γιάννη Βανίδη:

[1] Η γκουρτσιά, [2] Αγγλογερμανικά & [3] Η αρμιά.

Τα κείμενα είναι γραμμένα στο ιδίωμα της πόλης της Κοζάνης και την επεξεργασία τους επιμελήθηκε για το Κοζανιτολόγιο ο διαχειριστής, Χριστόδουλος Χριστοδούλου.

Κουζιανιώτ΄κα κρασιά

Με αφορμή ένα πόστ στον προσωπικό λογαριασμό του Γιάννη Βανίδη στο Facebook, το Κοζανιτολόγιο ασχολείται με τις ονομασίες των κοζανίτικων κρασιών.

Η παλιά η Βιβλιουθήκ΄ τς Κόζιαν'τς

Αδουκιέστι, ρα, ντίπ ‘ν παλιά τ’ Βιβλιουθήκ΄ πούταν παπχάτ’ ‘π του Δημαρχείου;

Τιλιφταία ‘ν έβαλαν σι όρουφουν (στα παλιά τα χασαπλιά), μα μακρά.

Ιά, ήταν κι είντην λέου παπχάτ’ κι μακρά μιά ζουή. Κι αν δέν βρίσκουνταν καμόσ΄ Ντιλιαλήδις κι Σαμπανόπουλ΄, τα τς είχιν καμαρώσ΄ τς μασκαρέτις απου νουρίς.

«Η αρμιά», του Γιάννη Βανίδη

Του χαμπάρ΄ έπισιν σά ντουβουρλίνγκα στου τζιαντέ: δέν τανάχουμι αρμιά!

- Γιατί, ρα;

- Ιά, δέν έβαλαν πουλλά γκαρμπουλάχανα οι Βαν’τσιώτ΄δις, δέ βάν’ν αρμιά στς πουλυκατοικίις, γιατι βρουμάει.

«Η γκουρτσιά», του Γιάννη Βανίδη

Μέστου νουβουρό μας ήταν η γκουρτσιά. Τέτοιου τρανό δέντρου δεν ήταν άλλου σ΄ όλ΄ ‘ν Κόζιαν΄: ένας τρανός μαναχός τ’ δε μπουρούσιν να ‘ν αγκαλιάσ΄!

Τα κλουνάρια τς απιρνούσαν τς Μπέντινας τ’ στινούρα κι έβγιναν ίσια μι ‘ν Ούρδινα κι του γκαλντιρίμ΄. Απ’ ‘ν άλλ΄ τ’ μιρά απιρνούσαν ουπάν’ απ’ τα κιραμίδια μας κι έριχναν γκόρτσα κι φύλλα, ώς κι στα κιραμίδια απ’ του μπακάλ΄κου....

«Αγγλογερμανικά», του Γιάννη Βανίδη

Αδουκιέστι, ρα, ντίπ ‘ν παλιά τ’ Βιβλιουθήκ΄ πούταν παπχάτ’ ‘π του Δημαρχείου; Τώρα τα πείτι κι σήμιρας παπχάτ’ είντην. Μούλουνέτι ρα, μην κρέν.τι, γιατί καμόσ΄ πουλιτικουποιημέν΄ διανουούμιν΄ τα χιρήσν ν’ αραδούν αναλουγίις κι μιταφουρές κι συμβουλισμοί γιατί τάχατ΄ λέμι η Βιβλιουθήκ΄ παπχάτ’ ‘π του Δημαρχείου κι «Τί ιννουείτι;» κι τέτχια. Τιλιφταία ‘ν έβαλαν σι όρουφουν (στα παλιά τα χασαπλιά), μα μακρά. Ιά, ήταν κι είντην λέου παπχάτ’ κι μακρά μνιά ζουή. Κι αν δέν βρίσκουνταν καμόσ΄ Ντιλιαλήδις κι Σαμπανόπουλ΄, τα τς είχιν καμαρώσ΄ τς μασκαρέτις απου νουρίς.