Ου Νάννους κι ου Κουκόλτς ήταν γειτόν΄ κι φίλ΄ καλοί. Αμα ήταν ψίχα μιρακλήδις σην κούπα κι στου ξινύχτ΄: πάσα βραδά τς μκρές τς ώρις γυρνούσαν στα σπίτια τς κι όλου μιτζμέν΄!
Μι τς φουνές κι τα τραγούδια τς ξισιούκουναν του μαχαλά, ανταριάζουνταν οι νοικουκυραίοι, ξυπνούσαν οι μπάμπις κι οι πάππ΄, λαχταρνούσαν τα μκρά κι χιρνούσαν να κλαίν.
