Η οξεία, ο τόνος και το Κοζανιτολόγιο

Η προβληματική δήλωση του τόνου ανήκει στις μεγάλες εκκρεμότητες της γλωσσικής πολιτικής του νεοελληνικού κράτους, οπου ουσιαστικά δέ δικαιούμαστε να μιλάμε για γλωσσική ή ορθογραφική «πολιτική», παρα μόνο για γλωσσικές ή ορθογραφικές «πρακτικές».

Σε ορθολογικά πλαίσια ένα κράτος για τέτοιου είδους ζητήματα εφαρμόζει μια πολιτική, δηλαδή ακολουθεί πρακτικές που διέπονται απο τους κατάλληλους κανόνες, αλλα δυστυχώς για τους πολίτες του νεοελληνικού κράτους δέν ακολουθείται κάποιο θεωρητικό πλαίσιο και οι γλωσσικές και ορθογραφικές επιλογές του επίσημου κράτους είναι λίγο-πολύ ευκαιριακές.

ΙΝΣ: Το πρώτο διεθνές συνέδριο για την (ελληνιστική) κοινή, τις κοινές και την κοινή νεοελληνική [ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ, ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ, ΠΕΡΙΛΗΨΕΙΣ & ΒΙΝΤΕΟ]

Το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών [Ίδρυμα Μ. Τριανταφυλλίδη] του ΑΠΘ, στο πλαίσιο των ετήσιων διεθνών συνεδρίων για τη διαχρονική και διατοπική μελέτη της ελληνικής γλώσσας, διοργανώνει το «Πρώτο διεθνές συνέδριο για την [ελληνιστική] κοινή, τις κοινές και τη διαμόρφωση της κοινής νεοελληνικής» στις 3 και 4 Νοεμβρίου 2017, στη Θεσσαλονίκη.

Το Συνέδριο είναι αφιερωμένο στη μνήμη του κορυφαίου Έλληνα γλωσσολόγου Μιχάλη Σετάτου (1929-2017), που διετέλεσε μέλος του ΔΣ του Ινστιτούτου από το 1973 μέχρι τον θάνατό του.

«Ποίοι οι γλωσσοκτόνοι», του Γιάννη Χάρη

Παρά τα όσα κοινά χαρακτηριστικά μπορεί να διαθέτει κανείς με τον πατέρα του, τον παππού του, τον προπάππου του κ.ο.κ., όσο πιό πίσω πάει, τόσο πιό διαφορετικός εντέλει είναι: το ίδιο αίμα, το ίδιο DNA κλπ., μόνο θεωρητική ισχύ έχουν.